Archiwa autora: niekoniecznienierozwojowo

Zaskoczyła mnie dzisiaj refleksja- niektórzy ludzie żyją w poniedziałek. Wbrew logice, przekonaniom, przesądom i ludowym prawdom. I to nie Ci którzy mają urlop, ale tacy normalni- bezurlopowicze. Zastanawiacie się pewnie skąd to wiem. Otóż spotkałam kogoś takiego. I tak się jakoś złożyło, że byłam to ja we własnej, poniedziałkowo-zapracowanej osobie. Zaczęło się niewinnie- tak jakCzytaj dalej „Poniedziałek- o ja pierdzielę”

– Cieszę się, że w końcu udało nam się spotkać. Od jakiegoś czasu staram się radzić sobie sama, ale przecież to nie ma sensu. Powiem szczerze- jest źle. – Co masz na myśli, żadnych widocznych objawów nie zarejestrowałem. – Bo to dopiero początkowa faza, ale czekałam na spotkanie z wami, żeby podjąć decyzję, bo jaCzytaj dalej „Wdzięczność”

Od trzech dni, wracając po pracy siadam przy oknie. Myślę i gapię się jednocześnie. Potem uzmysławiam sobie, że minęły cztery godziny, a ja nie zjadłam obiadu, nie poprasowałam- no nie- i w ogóle nie.I kładę się spać, z silnym postanowieniem, że jutro po pracy to przynajmniej do spożywczego zajadę. I jutro po pracy jest dziś-Czytaj dalej „Życie w afekcie”

Jeżeli uważacie, że zdanie, które właśnie przeczytaliście, jest największym kłamstwem na jakie może sobie pozwolić mieszkaniec planety Ziemia- bez różnicy na pochodzenie kulturowe- mówię Wam poczekajcie i posłuchajcie mojej historii.Otóż nigdy nie przepadałam za niedzielnymi mszami. Trzeba było odrywać się od telewizora, w którym właśnie puszczano kreskówki- a były to czasy dwóch programów telewizyjnych iCzytaj dalej „Kościół Katolicki a seksualna edukacja homoseksualistów”

Szłam sobie rano- leżąc jeszcze w łóżku – i spotkałam Irytację. Jak zwykle wyglądała tak jakoś znajomie- ponuro, wyszczerzone zęby, rozbiegane oczka, podskakujący krok i falujący biust. Ubrana była jak zwykle w habit- a upał jak cholera. Po chwili jednak zmieniła się w słowa, a potem znowu w człowieka- bo tak naprawdę to z niejCzytaj dalej „I AM BARBARA and I AM GAY-cześć Panie Prezydencie Duda”

Kto dzisiaj opowiada tę historię- dorosła, zmarszczona doświadczeniem kobieta, radosne dziecko czy zahukana w sobie nastolatka? Ile sił wymaga budowanie czegoś, co w zasadzie jest jeszcze bardziej umowne niż czas- a mówię tutaj o ciemiężnej koncepcji tożsamości. Zabawne bo coś co ma stanowić o moim wewnętrznym poczuciu ciągłości, zależy tak naprawdę od opowieści, jaką wCzytaj dalej „Tożsamość”

Od dłuższego już czasu, nie mam problemów w opisywaniu zdarzeń. Układam zgrabne zdania, czerwieniące się puenty. Wręcz żongluję gramatyką i ortografią- ot taki sobie pisarz ze mnie. Dłuższy czas jednak nieubłagalnie się skończył, natrafiwszy na swój kamień- skok ze spadochronem- w tandemie- czyli z instruktorem i z drugim instruktorem, a właściwie z instruktorką, która nagrywałaCzytaj dalej „Moje 10.000 stóp”

Powiedzmy, że istnieje ten chrześcijański Bóg- pisany z dużej litery. A teraz wyobraźmy sobie, że przychodzi nam się z nim spotkać. Z przykrością zawiadamiam, że prawdopodobnie w czasie tego spotkania, już nie będziecie żyć. Mimo wszystko jednak- mimo martwości- będziecie świadomi tego spotkania. A może inaczej- dla dobra samej siebie- załóżmy, że ja się zCzytaj dalej „Talent”

Niedziela 9 rano a już tyle rzeczy zdążyło się wydarzyć. Nie nadążam z pisaniem- piszę jedną ręką bo w drugiej trzymam mój półlitrowy kubek z kawą.A wszystko wydarza się jednocześnie- tak jak moje bycie w pościeli, na szczycie nie zdobytego szczytu i na spotkaniu autorskim no i w jakiejś wiosce w puszczy amazońskiej ,gdzie tubylcyCzytaj dalej „Natchnienie”

Podobno z gówna się bata nie ukręci- taka mądrość ludowa. A skoro mądrość i ludowa – to już ideologia. Bo skoro ze wszystkiego na świecie można zrobić ideologię, to idealnie do tego nadaje się- niepodzielnie nam  i mi osobiście- panujące Ego. Można snuć miliard historii na temat jego pochodzenia. Ja znam jedną- tę która dotyczyCzytaj dalej „Ideologia Ego”