Archiwa autora: niekoniecznienierozwojowo

– Wiola, za pomocą czego oddycha człowiek? Wiola się zapowietrzyła. Podobnie jak pozostała część klasy, nie spodziewała się, że Kaczka będzie pytała. Ta kobieta ma obsesję na punkcie biologii, niestety żaden z jej uczniów tej obsesji nie podziela. Kiedy napięcie sięga zenitu a wytężony wzrok Wioli nasłuchuje podszeptów z klasy, pozostawiona sama sobie, Wiola wie,Czytaj dalej „Gdzie jest Niksen”

Wiem, że niektórzy właśnie zaczynają pluć na wyświetlacz telefonu. Niektórzy pewnie mnie zbesztają i w ogóle zrobią wszystkie te rzeczy, które należy robić zgodnie z zasadą – wiem co wiem a ty nie pierdol. Wulgaryzmy to język argumentów, z którymi się nie dyskutuje. Dużo emocji pojawiło się w Polsce od czasu śmierci kobiety, której pozwolonoCzytaj dalej „Matka Boska nie jest z Częstochowy”

– Dlaczego ciągle mnie to spotyka? – Pytanie zawisło w próżni, ponieważ miejsce, w którym zostało wypowiedziane, jest nie z tej ziemi, no i na pewno nie można powiedzieć, żeby artykułował je człowiek. – Przestań, wibracje twoich wątpliwości, zaczynają wpływać na innych, a czasu nie mamy, choć mamy całą wieczność. – Kto to powiedział? –Czytaj dalej „Kto dziś patrzy Twoimi oczami?”

Mimo, że dziś pada, podobnie jak wczoraj i jak będzie padało na pewno też jutro – ciągle można przez zalane przez deszcz okulary, dostrzec różowy kolor. Rozmyty wprawdzie, ale dzięki temu rozmyciu, wprowadzający swoją poświatę w najdalsze nawet zakamarki studzienek ściekowych. Bo jak wiadomo, kiedy pada raczej patrzy się w dół niż w górę. Chyba,Czytaj dalej „Nieodwracalne skutki monstrualnej fantazji. Przypowieść bez widocznej pointy”

Bóg rzadko spogląda na ludzi. Zazwyczaj utrudniają mu to chmury burzowe i nienajlepszy już wzrok. Tego dnia jednak, mimo ponad świetlnej odległości Bóg dostrzegł Ester. Na Ziemi właśnie szalała ogromna wichura, zrywająca dachy z domów i rozganiająca chmury na sześć stron świata. Bo świat ma sześć stron, ale ludzie o tym nie wiedzą.Tak więc kiedyCzytaj dalej „Boskie niedopatrzenie”

Mały chłopiec w odświętnym stroju, tuli się do matki. Jego niedojrzałe jeszcze ciało, przyjmuje uścisk. Matka nic nie mówi, ale on już wie, że to jest pożegnanie. Marynarka, którą ma na sobie jest za duża, koszula uciska szyję. Niedopasowane ubranie odtąd będzie jego jedyną pamiątką po rodzinnym domu. I jeszcze buty – stare znoszone buty,Czytaj dalej „Śnienie Losu”

Symulacja Ja Dwudziesty trzeci września 2021r, jest dniem, w którym wszyscy chyba już nie mają nawet cienia, ba nawet cienia tego cienia wątpliwości, że żyjemy w Matrixie. Z pewnością nie mam go ja, mój koci bratanek, no i może bohaterowie Ukrytej prawdy, wyemitowanej dzisiaj. Myślę, że jest jeszcze kilka osób, które też nie mają wątpliwości,Czytaj dalej „Symulacja Ja”

-Musimy porozmawiać o Kosie – troska z jaką Jenny wyćwierkała te słowa, spowodowała, że pióra Johana odruchowo stanęły dęba – albo jak kto woli się nastroszyły. -Po pierwsze, mam dość tego jak go nazywasz. Tyle razy cię prosiłem, żebyś nie używała tego imienia. Jesteśmy przez to pośmiewiskiem wszystkich okolicznych ptaków. Jesteśmy przecież Wróblami, a naszCzytaj dalej „Wróbel Kos”

Ach to moje życie. Po raz kolejny zataczam koło w karierze zawodowej, znajdując się w jego centrum a na obrzeżasz społecznych, czyli krótko mówiąc – bezrobotna jestem.Nic to nowego w zasadzie a już na pewno niezbyt ciekawy temat, gdyby właśnie nie ta ciekawość. Bo mimo paniki, która pojawiła się u mnie w mózgu to dodatkowoCzytaj dalej „Ciekawość”

Kiedyś myślałam, że można pisać o wszystkim i zawsze. Zawsze bowiem znajdą się ludzie, których warto przedstawić światu, albo wydarzania, które na zawsze i nieodwracalnie go zmieniają.Dawniej wierzyłam w socjalizm- jaki to paradoks, kiedy miesza się wiarę z herezją.A jeszcze kiedyś żyłam miłością – kompletnie niepotrzebnie, bowiem to co wtedy było dla mnie miłością, naCzytaj dalej „Jesień w duszy Świata”